Met groot verdriet moet ik jullie meedelen dat mijn lieve en gezellige vader op 21 januari 2026 is overleden. Reinolt was van oudsher lid van JOS Watergraafsmeer in Amsterdam. Hij heeft daar zelf 40 jaar gevoetbald en is daar ook vele jaren bestuurslid geweest. Hij is bij onze club gekomen toen ik in de F-jes bij Sint Martinus en later Sporting Martinus ging spelen. Hij was verschillende jaren elftalleider van de teams waarin ik speelde, en daarna altijd supporter langs de lijn als ik moest voetballen of bij de teams die ik getraind heb. In de laatste jaren genoot hij intens van het Walking Football op de woensdagochtenden en maakte hij daar nieuwe vrienden. Ook genoot hij op zaterdag als graag geziene gast in de kantine aan de bar van de gezelligheid en van zijn biertje. Ik ga hem ontzettend missen, bij onze club en natuurlijk daarbuiten als lieve vader.

Mede namens Rodney en Tom,

Ritchie

Van het bestuur:

Afgelopen woensdag bereikte ons het droevige nieuws van het plotselinge overlijden van Reinolt Nanninga, vader van onze penningmeester Ritchie Nanninga.

Reinolt was lid van de Walking Footballers van Martinus en een supporter in de breedste zin van het woord. Iedere woensdag was hij aanwezig bij de wedstrijden van deze nog steeds fanatieke en hecht groep vrienden. Ook toen hij zelf niet meer mee kon doen, bleef hij komen. Met mooie verhalen over vroeger, oprechte interesse en zichtbaar plezier was hij een vertrouwd gezicht binnen deze hechte groep. Ook laatste bij een gezamenlijk teamuitje – eten bij Colijn – was hij steevast van de partij.

Hij was zichtbaar trots op Ritchie en dat was voor iedereen voelbaar. Tijdens elke ALV zat Reinolt steevast op de voorste rij, aandachtig luisterend naar hoe zijn zoon de club financieel leidde. Hij had altijd een kritische vraag — waarbij het antwoord soms al gegeven was voordat de vraag helemaal was gesteld. Alsof het vooraf was ingestuurd 😉

Voor velen was Reinolt een ‘echte vriend’, jong en oud. One of the guys. Een man met wie je lachte, praatte en herinneringen deelde. Misschien hebben velen van ons hem wel het meest zien stralen tijdens het feest ter ere van Ritchie’s 40e verjaardag. De speech die Ritchie toen hield, vol liefde en trots over zijn familie en in het bijzonder over zijn vader, raakte velen van ons diep.

Een vriend van de club, een vriend van de vrienden van Ritchie, is niet meer.

Maar vergeten zullen wij hem nooit.

Namens het bestuur, de leden en iedereen binnen de club die Reinolt heeft gekend, wensen wij Ritchie, Rodney, Tom en de gehele familie heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. 🙏