• Fotoreportage: voetbal achter gesloten deuren

    7 okt 2020 Redactie
  • Afgelopen zondag speelde Sporting Martinus tegen Swift. Het was het eerste weekend waarin er geen publiek welkom was rondom de velden. Hoe werd dat ervaren rondom de krijtlijnen waarbinnen Sporting Martinus en Swift hun duel uitvochten? 

  • Afgelopen zondagmiddag speelde Sporting Martinus thuis tegen de AVV Swift (3-2) uit Amsterdam. Een topper in klasse 3C, al zo vroeg in het seizoen. Beide ploegen worden door gij die er denken of zeggen verstand van te hebben aangestipt als ‘’titelkandidaat’’. Daar kunnen wij onmogelijk iets tegenin brengen en kijken uit naar de topwedstrijden tegen ploegen die hoge ogen willen gaan gooien dit seizoen. In de agenda kreeg het duel dus al vroeg een vinkje; de schoonouders werden verplaatst naar een ander weekend.

    Echter dien je dan wel toegang te hebben tot een dergelijk duel en dat werd een kleine week voor aanvang redelijk onmogelijk gemaakt. Corona, maatregelen, slot op het hek en geen publiek welkom, op spelers, stafleden, bestuur en een enkele vrijwilliger na. U kent de regels voor de komende drie weken inmiddels. Das zuur. Ondanks begrip voor elke vorm van opgelegde maatregelen en de inzet ons hier zo goed mogelijk aan te houden, werden we niet bepaald vrolijk van de gedachte een gesloten hek aan te treffen op zondagmiddag. Ik vroeg mij af hoe een wedstrijd zonder publiek eruit zou zien. Een verlaten sportpark, lege tribune, kantine gesloten. Geen roddel en achterklap op de staantribune, geen Hein die de kindertjes uit de hekken jaagt en geen Ome Jos die de trap bezet waardoor iedereen slalommend naar boven moet. En voor de dorstigen onder ons, geen derde helft. Geen lauw bier met natte tosti’s om zes uur, je toegeworpen door een aangeschoten Herman of een vermoeide Ruud Parel. Nee, het zou surrealistisch zijn. Doodstil. Verlaten. Misschien als op een begraafplaats in de vroege herfst. Koud en guur zou hier klimatologisch het beste bij passen. Ik vroeg me af of er gefluisterd zou worden op het veld en door de enkeling langs de lijn. Om de stilte niet te verbreken. En zou ik mensen aantreffen met een broodtrommel van thuis onder de arm, omdat ze nu geen frietje zout of een balletje satésaus konden scoren? Dan maar een bruine boterham met kaas uit een trommel. Zo iets zou het moeten worden. Lege tribunes, stilte alom en Kempie met een broodtrommel op schoot naast de dug-out. Ideale omstandigheden voor een ouderwets rondje om het veld in beeld. Zodat u die er niet was, er toch een beetje was. Volhouden en gezond blijven mensen en graag tot snel!