Het past eigenlijk perfect bij zowel Sporting Martinus als bij Michael Crombeen: stoppen op het hoogtepunt. Crombeen heeft de clubleiding onlangs laten weten dat hij zijn ambities wil volgen en de stap wil zetten naar een club op divisieniveau. Sporting Martinus begrijpt die logische vervolgstap volledig en gunt hem die ontwikkeling. Zo komt aan het einde van dit seizoen, in volledige openheid en oprecht goed overleg, een einde aan een bijzonder succesvolle samenwerking.

Crombeen startte medio 2023 bij Sporting Martinus, dat na het kampioenschap in de 3e klasse net één seizoen in de 2e klasse actief was. In zijn eerste jaar werd direct een knappe 2e plaats behaald en via de nacompetitie promotie naar de 1e klasse afgedwongen. Hierin doet Sporting Martinus inmiddels voor het tweede jaar op rij overtuigend mee in de bovenste regionen. Ook het 2e elftal beleefde successen: eerder werd binnen vijf jaar al de weg afgelegd van de reserve 3e klasse naar de 1e klasse waarna in Crombeens tweede seizoen samen met assistent-trainer René Franken het kampioenschap en daarmee promotie naar de Hoofdklasse - het hoogste niveau voor reserveteams - behaald werd.

Tel daarbij op dat een speerpunt uit het technisch beleid – het structureel inpassen van eigen jeugd – ruim en succesvol werd ingevuld, en de conclusie is helder: deze periode en samenwerking mag zonder overdrijven uitzonderlijk succesvol genoemd worden.

We gingen met Michael Crombeen in gesprek en legden hem de volgende vragen voor:

Hoe en waarom ben je tot het besluit te komen om na een succesvolle periode van 3 jaar te vetrekken bij Sporting Martinus?
Na drie bijzonder mooie en succesvolle jaren bij Sporting Martinus voelde ik dat het voor mij persoonlijk het juiste moment was om een nieuwe stap in mijn ontwikkeling als trainer te zetten. De club groeit, de spelersgroep ontwikkelt zich sterk en de resultaten van de afgelopen seizoenen zijn positief. Juist omdat we samen zo’n sterke periode hebben gehad, voelt het voor mij als het juiste moment om mijn ambitie om op divisieniveau te werken verder na te streven.
De club heeft mijn ambities altijd gesteund en ik ben hen dankbaar voor het vertrouwen, de samenwerking en de kansen die ik hier heb gekregen.

⁠Hoe kijk je terug op jouw periode bij Sporting Martinus?
Ik kijk met enorm veel trots terug op de samenwerking met de spelers en staf. Het was vanaf het moment van instappen als trainer al een hechte groep. De bereidheid om hard te werken, elkaar te helpen en samen stappen te zetten, heeft onze successen mogelijk gemaakt. Tevens stonden de staf en de spelers open voor veranderingen en begon iedereen in te zien dat de manier van werken resultaten kan opleveren en je persoonlijk als speler beter kan maken. Dit heeft aan het begin ook wel wat energie gekost om hier iedereen in mee te krijgen, maar dit is uiteindelijk gelukt.

Ik heb natuurlijk mijn hele jeugd bij RODA’23 gespeeld en heb toen wel veel tegen Sporting Martinus gevoetbald. Mijn gevoel toentertijd al over de club is in mijn periode als hoofdtrainer alleen maar bevestigd. Sporting Martinus voelt als een warme, betrokken en goed georganiseerde club. De sfeer is open en familiair, met veel vrijwilligers en mensen die het beste voor hebben met de vereniging. De faciliteiten en het verder professionaliseren rondom de selectie zorgen ervoor dat wij als staf optimaal kunnen presteren. De club heeft ook altijd een vaste kern met supporters mee bij uitwedstrijden, ook voor die mensen doe je het om met het 1e elftal te presteren en hopelijk leuk voetbal te laten zien ;)

Het was je eerste trainersklus als hoofdtrainer van een seniorenselectie. Hoe kijk je terug op die ervaring en je eigen ontwikkeling van trainer-coach van (BVO) jeugdselectieteams naar seniorenteams? En welke ervaring neem je mee naar je volgende club en klus?
Ik kijk er goed op terug en had mij geen betere 1e klus als seniorentrainer kunnen wensen dan bij Sporting Martinus. Ik had ook zeker wel dingen anders kunnen aanpakken als ik daar nu op terugkijk, maar ben de club en spelers ook dankbaar dat ik fouten heb mogen maken. Deze ervaring neem ik mij in mijn verdere carrière als trainer-coach.

Het was ook de eerste keer dat ik een langere periode met een groep spelers heb gewerkt. In de jeugd heel soms 2 jaar met een bepaalde spelersgroep gewerkt en nu dus 3 jaar, dat is wel een verschil en dan kan je ook echt wat neerzetten als de spelersgroep in grote lijnen in stand blijft. Dat is mij positief bevallen!

Ik denk dat ik gevoel heb voor talent herkennen en daarin ook talent en spelers verder kan ontwikkelen. Dit heeft zeker geholpen om de jonge spelers aansluiting te kunnen laten maken bij het seniorenvoetbal, denk onder andere aan Nathan Dahele, Maxim Wong Swie San en Imran Zafzafi die ik vanuit de O19 vervroegd heb doorgeschoven naar het 1e elftal. En ook een Max Musch die die stap in de afgelopen jaren gezet heeft.

Maar ik ben ook trots op de prestaties van Sem van Bruggen en Broos Krijger, allebei winnaar van de Gouden Schoen van het Topscorer Klassement van De Telegraaf. Twee jongens van de club en die tot zulke prestaties zijn gekomen, waarbij Broos zelfs nog een stap heeft kunnen maken naar een grote club als vv Noordwijk.

En ten slotte spelers met ervaring zoals Siem Klok, Bjorn van Breenen, Jay Day en Nils Spooren die al langere tijd of van jongs af aan bij de club spelen en ook meegegroeid zijn met het niveau en beter zijn geworden. Dat is iets moois aan het zijn van een seniorentrainer!

⁠Is al bekend wat je volgende uitdaging wordt of is die zoektocht nog gaande? In dat geval, bij wat voor type club en op welk niveau zou je graag aan de slag gaan?
Voor mij is het plan van de club en het niveau het belangrijkste. Mijn voorkeur gaat uit naar het werken op het divisieniveau, of het moet een club zijn die plannen heeft op korte termijn naar divisieniveau te gaan. Ik moet dan wel echt het plan voelen, anders zal ik daar niet snel een keuze voor maken.

Voor mij zijn de faciliteiten belangrijk waar ik werk en het liefst nog met een goede jeugdopleiding eraan verbonden. De betrokkenheid en het familiaire aspect erbij (net als bij Sporting Martinus) zou ook mooi zijn, waar ook echt mensen ieder weekend komen kijken bij het 1e elftal.

⁠Heb je nog een advies over welk type trainer goed zou passen bij Sporting Martinus, die een passend vervolg kan geven aan de door jou ingeslagen weg?
Ik denk dat de club, en zeker met Ron Gerlof vanuit de TC, genoeg kennis in huis voor heeft om daar zelf een goede keuze in te kunnen maken. En weet ook zeker dat de club genoeg sollicitaties zal krijgen van goede trainers, die de volgende stappen kunnen maken met Sporting Martinus. Als ze mij om advies vragen, zal ik ze daar altijd in steunen. Nogmaals dank voor alles en we gaan er met z’n allen nog een succesvol en mooi halfjaar van maken!

Credits:
Foto’s: Jos Spitteler
Tekst: Oscar Spooren