• 1-1 Covid 19 - Sporting Martinus

    27 apr 2020
  • We zijn nog steeds bezig met de langste en zwaarste wedstrijd ooit. Met het (vorige) verslag van 21 maart stonden we al duidelijk achter. Nu, ruim een maand later spreken we over de grote verliezen die er zijn (en nog steeds worden) geleden door het ziek worden en zelfs wegvallen van een naaste, soms in je hele directe omgeving, soms iets verderop. Deze vrijwel onzichtbare tegenstander heeft er ook voor gezorgd dat sommigen onder ons niet eens meer hun huis uit mogen en degene die dat wel mogen elkaar op straat “als de pest” moeten ontwijken. Over alle vervelende gevolgen wil ik jullie niet verder lastigvallen, hier wordt al genoeg en soms zelfs al iets te veel over gesproken. Graag wil ik wel een woordje van troost doen zo halverwege deze zware pot. Want ja; er is weer hoop want ook deze tegenstander gaan we samen verslaan! 

    Nog steeds loop ik met mijn vrouw hetzelfde vertrouwde wandelrondje langs de verlaten sportvelden op Overburg. De lente is inmiddels in alle hevigheid losgebarsten, overal knalt het frisse groen weer uit bomen en struiken. De eekhoorns huppelen weer vrolijk rond en de mooiste bloemen bedekken de voorheen nog sombere zwartbruine aarde. We zagen alweer prachtige bloeiende bomen tussen de velden 1 en 4. Maar we ontdekten ook de meest vreemde vogels die rondom onze velden in het struikgewas opeens hun nestje aan het bouwen zijn. Wellicht durven ze dit omdat ze nu niet meer bang zijn voor rondvliegende ballen die hun zorgvuldig geconstrueerde bouwwerken van vele weken, normaliter binnen een seconde weten te vernietigen. Op onze website lees ik dat er ook weer nagedacht wordt over ons eigen nieuw te bouwen “nestje”. En zo is daar ook alweer positief nieuws te vernemen over de selectie-vormen van het komende seizoen, over nieuwe trainers en over oude vertrouwde actieve clubgenoten die (helaas) besloten hebben er het volgend seizoen juist niet meer bij te zijn. Vreemd genoeg (😉?!) geen kampioenen dit seizoen, maar gelukkig ook geen degradanten zover ik heb begrepen. Verder blijkt onze Ralph Rekkers (helemaal terecht) genomineerd te zijn voor talent van het jaar bij Het Amsterdamsche Voetbal! 

    Heerlijk; dus toch nog wat goed nieuws in deze barre tijden. Het nieuws dat onze jongsten binnenkort weer gedeeltelijk het veld op mogen is voor eerdergenoemde vreemde vogels natuurlijk wat minder fijn, maar voor onze aanstormende talentjes natuurlijk helemaal super. Er mogen nog geen partijtjes met (tegen) andere verenigingen gespeeld worden maar dat zal de lol niet minder doen worden. Er zullen alleen partijtjes onderling gespeeld mogen gaan worden. Het kiezen van de partijen zal geen groot probleem vormen neem ik zo aan. Onze jeugd zal gemakkelijk op te delen zijn in 2 grote groepen en een enkele uitzondering. De ene partij zullen degene vormen met inmiddels veeeeeel te lang haar, ik stel voor ze als “de Matties” te benoemen. De andere groep wordt gevormd door onze jonge sterren die thuis inmiddels een tondeuse hebben aangeschaft, “de Skinnies” lijkt me voor dit team een prima alternatieve naam. Blijft over die enkeling waarvan het kapsel nog wel goed zit, wellicht de zoon of dochter van de kapper, diegene is natuurlijk perfect als scheidsrechter in te zetten. Moeilijker wordt het oplossen van het probleem dat de kantine en de kleedkamers nog wel dicht moeten blijven. Een sanitaire stop zal per team in de natuur opgelost moeten gaan worden. Dit bleek voorheen ook mogelijk (zie foto van vandaag exact 9 jaar geleden!) 
    Onze buren en de wandelaars in het jac p Thijssepark zullen dan dus helemaal gelukkig zijn dat er inmiddels weer volop blad zit aan de bomen en struiken rondom Overburg……
    Hoe dan ook; Matties en Skinnies heel veel plezier met het weer oppakken van onze grootste hobby: lekker voetballen met elkaar en voor elkaar! Geniet ervan!

    P.S. Hopelijk kan ik weer snel een verslag over een echte wedstrijd schrijven, maar tot die tijd wens ik iedereen, veel geduld, sterkte, wijsheid, gezondheid en een hele warme lentezon toe.